Makelaarsland ervaringen: Bezichtiging-marathon

Door

Makelaarsland

op

25 september 2015

De grote stap is genomen: het huis te koop na 30 jaar. Tijd voor bezichtigingen. Verkoopster Jet Weilers schrijft over haar ervaring met Makelaarsland. In blog #2 lees je hoe zij overspoeld werd met aanvragen voor bezichtigingen en hoe deze verliepen.

Na plezierig contact met onze makelaar Stijn, die de woningpresentatie en inzet van promotiemiddelen (zoals foto’s en de plattegrondjes) met ons heeft doorgenomen, kwamen we tot de vraagprijs. Hoewel we geen haast hebben, besloten we niet voor de “hoofd- maar voor ’n scherpe prijs” te gaan. De volgende ochtend om 6 uur staan we op Funda, zo meldt m’n mailbox. Even snel kijken hoe alles er uitziet. Prima dus, precies zoals in de preview van Makelaarsland. Blijft wel gek hoor, je eigen geliefde huis ‘en plein publiek’.

Bezichtigingsaanvragen in overvloed

Wat er daarna gebeurde, oversteeg alle denkbare verwachtingen. Om half elf was zowel mailbox als mobieltje vol gestroomd met maar liefst 20 aanvragen voor bezichtiging, waarvan ‘t merendeel graag nog deze week wilde komen! ’t Was al donderdag en bovendien zouden wij diezelfde middag ons nieuwe ‘droomhuis’ gaan bekijken…

We hadden van tevoren bedacht elke gegadigde persoonlijk te bellen, maar dat bleek al snel een te tijdrovende, zo niet onmogelijke taak. Tussendoor moest er immers ook nog gewoon gewerkt worden. Dus werd ‘t een vriendelijke (standaard) mail – wel met persoonlijke aanhef – en één à twee voorstel tijdstippen; zoveel mogelijk rekening houdend met aangegeven voorkeuren. Daarnaast meteen ‘n tijdschema opgesteld, om zelf de kluts – en ’t overzicht – niet kwijt te raken.

Hoewel ons huis nog niet helemaal presentabel was (zo moesten de zolderramen nog gelapt), toch diezelfde avond al de eerste bezichtiging. ’n Jong stel dat de dag erop naar ’t buitenland zou vertrekken. ’t Werd een pittige vuurdoop van ruim een uur! De man bleek een techneut en zag werkelijk elk minuscuul minpuntje. Kritiek blijkt en blijft lastig als jezelf rondleidt, maar heb de man vriendelijk bedankt voor zijn tips en opmerkingsvermogen. Die puntjes heeft manlief gelukkig erna nog in orde kunnen maken, pfff.

Binnen één week, gaf de Funda statistiek 4661 views aan en stond de teller op 46 (!) aangevraagde bezichtigingen. Allen snel binnen een paar uur beantwoord (hoewel soms in de kleine uurtjes) en van harte uitgenodigd. Er restten er 8, waarvan ofwel ’t mailadres niet klopte, of geheel ontbrak; opvallend genoeg bij 5 (van de 9) traditionele makelaars, die reageerden vanwege een cliënten-zoekopdracht. De privépersonen kregen een SMS, met ‘t verzoek ons te contacteren. Twee van hen reageerden pas dagen later en waren toen hevig verontwaardigd – in de trant van: “Ik ben de klant…” – omdat hun voorkeursdag- of tijdstip niet meer gehonoreerd kon worden. Uitleg over ’t zelf verkeerd opgegeven mailadres en de grote belangstelling mocht niet baten; zij hoefden niet meer… Tja, hoe serieus waren ze dan?

Bezichtiging na bezichtiging

Zaterdag – gelukkig ‘n mooie nazomerdag – begon de eerste kijkers-marathon al vroeg. Vrolijke verse bloemen sierden zowel huis- als slaapkamers, hal en badkamer plus kaarsenlantaarns de voordeur; net als bij een feestje!

Bezichtigingstijd iets te krap gepland zo bleek (45 minuten per stel), waardoor lunch en koffiepauze erbij inschoten. Eén van de makelaars die meekwam, gaf goedbedoeld ‘t advies slechts 25 minuten aan te houden voor een bezichtiging; wat we dus niet gaan doen, we maken er voortaan zelfs een heel uur voor vrij (’t is immers een groot huis)! Sommige kijkers – dat merk je snel genoeg – willen snel bezichtigen. Maar de meeste serieuze koppels waarderen juist enorm de tijd – die je als verkopend eigenaar – enthousiast voor hen (en meegekomen kindjes) neemt! En openlijke criticasters zoals onze allereerste kijker, hebben we niet meer gehad.

Overigens geven we bij vertrek niet de gebruikelijke papieren Info-brochure mee, maar een USB-stick in de vorm van een sleutel – met adres opdruk – aan een rood hart met de tekst: “Jouw Sleutel?”. Hierop behalve uitgebreid ’t huis en tuin (en foto’s uit meerdere seizoenen), óók veel extra info over de straat, wijk, winkels, scholen, sportclubs enz. inclusief links.

De laatste enthousiaste kijker (inclusief kinders) verliet om half acht ’s avonds ‘t pand! De eerste bezichtigingen zaten erop; wij moe, maar met ’n optimistisch gevoel. Gelukkig konden we aanschuiven bij de jaarlijkse straat-barbecue, want puf om zelf nog te koken ontbrak totaal. Later op de avond via de Makelaarsland website de Woningreview naar de kijkers verstuurd en ’t huis nog van top tot teen gekuist, want al die ‘vreemde voeten’ hadden flink wat achtergelaten. ’t Huis en ik, zijn klaar voor de volgende ronde!